تغییر در ریاست بانک مرکزی؛ بازگشت همتی در میان موج انتقادات
در پی نوسانات مستمر بازار ارز و جهش قیمت دلار، تغییر در مدیریت بانک مرکزی با جایگزینی عبدالناصر همتی بهجای محمدرضا فرزین کلید خورد. این انتصاب در حالی صورت میگیرد که کارنامه گذشته مدیریت پولی و لزوم پاسخگویی در قبال تورم ارزی، مورد مطالبه جدی صاحبنظران است.
تغییر در رأس بانک مرکزی، پساز ناتوانیهای مکرر در مهار بازار ارز و جهش افسارگسیخته قیمت دلار، اتفاقی دور از انتظار نبود. در چنین شرایطی، رفتن «فرزین» رئیس سابق بانک مرکزی امری قابل پیشبینی به نظر میرسید و اصلِ تغییر، محل مناقشه نیست.
آنچه مورد سؤال است؛ نوع مواجهه با جایگزین اوست. عبدالناصر همتی -که چندماه قبل بهدلیل نابسامانی نرخ ارز از سوی مجلس استیضاح و برکنار شد- پیشتر نیز ریاست بانک مرکزی را برعهده داشته؛ سالهایی که دلار از حدود ۴هزار تومان به مسیر جهشی امروز افتاد و از مرز ۱۴۰هزار تومان نیز عبور کرد.
با اینحال پساز انتصاب مذکور، متأسفانه برخی بهجای مطالبه پاسخ، بازگشت همتی را «جرأت»، «جسارت» و «مسئولیتپذیری» نامیدند؛ گویی کسی که باید درباره گذشته توضیح دهد، حال در قامت منجی معرفی میشود!
اما خوباست بدانیم جسارت و پذیرفتنِ مسئولیت، زمانی معنا دارد که با پاسخگویی و شفاف گفتنِ آن چیزی همراه شود که مردم سالهاست هزینهاش را با روح و جان و مالشان پرداختهاند.
موضوع فقط همتی و مطالبه پاسخگویی نیست. مردم نجیب ایران، اینروزها بیشاز هرزمان واژههایی چون عدالت، مقاومت، جرأت و مسئولیتپذیری را میشنوند و در عمل خلاف آن را میبینند؛ همانند نمایندهای که یکروز «دغدغه مردم» را فریاد میکشد و فردایش حکم انتصاب فرزندش در فلان وزارتخانه تیتر میشود.
بر این اساس باید مراقب باشیم کجا از واژهها استفاده کنیم. وقتی واژههای ارزشمند، خرجِ بزککردن «وضع موجود» و تطهیر ناکارآمدیها شود، تدریجاً مفهومشان نیز از بین میرود. و این، خطرناکترین خسارت است؛ تخریب آرام و عمیقِ باورها که شاید جبرانش نسلها زمان ببرد.
